Rozmowa z autorem: Robin Hobb

P: Podkreślałam to już wcześniej, ale to nadal najczęściej zadawane pisarzom zagadnienie. Jak postrzegasz Polskę? Znasz twórczość jakiegoś polskiego pisarza?

O: Nie wiem wiele o Polsce i polskich pisarzach. Niestety, o wiele bardziej jest powszechne tłumaczenie prac z angielskiego na inne języki, niż szukanie u anglojęzycznego czytelnika przetłumaczonych dzieł. Koresponduję z moim polskim tłumaczem i jestem z niego zadowolona, jak również jestem wielce zadowolona z grafiki wykorzystywanej do moich okładek.
 

P: Wiele osób ma nadzieję, że pewnego dnia zagościsz na jakimś zjeździe dla fantastów, jak na przykład Polcon. Chciałabyś odwiedzić nasz kraj?

O: Lubię odwiedzać inne kraje, ale niestety już nie korzystam z lotnisk i samolotów. Jak staję się starsza, tak spędzanie wielu godzin w samolocie staje się coraz bardziej dla mnie nie wygodne. Niedawno zaczęłam pracę nad bardzo dużym projektem i jestem już bardzo daleko od miejsca, w którym powinnam się z nim znajdować. Z tego powodu mam ograniczone wydatki na moje podróże. Obawiam się, że to czas dla mnie na zostanie w domu i wśród moich prac. Będę nadal dochowywać terminów, odwiedzając Francję dla Imaginales w 2015 roku, i Belgię dla Trolls&Legendes. Ale nie będę dokonywała ustaleń dotyczących jakiejkolwiek innej liczbie podróży, aż nie skończę trzech książek, nad którymi obecnie pracuję. 

Rozmowa z autorem: Dee Shulman

P: Pierwsze zagadnienie bada niemalże zawsze. Jak postrzegasz Polskę? Znasz twórczość jakiegoś polskiego pisarza? 

O: Niesamowita kultura. Mam mnóstwo polskich przyjaciół - ale nigdy nie byłam w Polsce:- mam nadzieję, że odwiedzę ją w 2015 roku. Niewielu. Przepraszam, że to mówię - ale czytałam kilka potężnych wierszy Wisławy Szymborskiej i niektóre wielkie dziennikarskie eseje napisane przez Ryszarda Kapuścińskiego. 

P: Teraz jesteś dość popularną autorką, ale będąc dzieckiem chciałaś zostać pisarzem? Lubiłaś spędzać czas przed książkami?

O: Jako dziecko nie myślałam o tym, co będę robić jak dorosnę (choć zawsze pisałam i rysowałam). Tak - prawdopodobnie zbyt dużo (doprowadzałam moją matkę do szaleństwa!). Kochałam książki o Narnii C, S Lewisa. Pochłaniałam również wiele opowieści o magii: baśniach, greckich i rzymskich mitach, legendach i takich tam. 

Rozmowa z autorem: Celia Friedman

P: Jak postrzegasz Polskę? Znasz twórczość jakiegoś polskiego pisarza? Jeżeli tak, to który z nich jest twoim ulubionym?

O: Moja rodzina pochodzi z - Polska, Rosja, Ukraina - więc zawsze miałam specjalny sentyment do Polski. Niestety, nie czytałam wielu polskich autorów.

P: Chciałabyś odwiedzić nasz kraj? Wiele osób ma nadzieję, że pewnego dnia do nas przyjedziesz i zwiedzisz kilka miast.

O: Bardzo chciałabym odwiedzić twój kraj. Po pierwsze, dlatego, że tam po prostu są wspaniali fani! Zaraz po USA, polscy fani są moją największą grupą na Facebooku, a polski jest drugim najpopularniejszym tam językiem. Zawsze byłam pod wrażeniem ciepła i entuzjazmu polskich fanów, więc chciałabym mieć szansę spotkać ich pewnego dnia.

Kopalnia soli w Wieliczce jest zdecydowanie pierwsza na liście dziesięciu miejsc, które chcę odwiedzić.  

Rozmowa z autorem: Piers Anthony

P: Jak postrzegasz Polskę? Znasz twórczość jakiegoś polskiego pisarza?

O: Jestem ignorantem, jeżeli chodzi o Polskę. Wiem zaledwie, że stanowiła kiedyś część Litwy, że przestała istnieć przez chwilę, a następnie została przywrócona. Nie czytałem żadnego z jej autorów.

P: Pamiętasz co skłoniło cię do napisania pierwszej powieści i starania się o opublikowanie swojego dzieła?   

O: Specjalizowałem się w Kreatywnym Pisaniu na moim wydziale uczelni. Napisałem swoją pierwszą powieść, "The Unstilled World", jako moją pracę koniecową. To nie zostało opublikowane, bo nie stanowiło za dobrego materiału na publikację. 

P: Pierwsza napisana przez ciebie książka, została opublikowana dawno, dawno temu. Pamiętasz uczucia, które towarzyszyły ci podczas jej pierwszych dni w księgarniach? 

O: Moja pierwsza opublikowana powieść to "Chthon", którą starałem się napisać sześć lat. Został opublikowany w 1967 roku. Byłem zachwycony, że mam ją w druku. 

Rozmowa z autorem: Stephen Deas

P: Lubiłeś książki, będąc dzieckiem? Jeśli tak, to które pamiętasz najlepiej?
 

O: Tak, czytałem wiele książek będąc dzieckiem. Pamiętam jeszcze bardzo dobrze kilka z nich. Wówczas istniało kilka książek o nazwie "Jaskółki i Amazonki" opowiadających o pewnych dzieciach, które mieszkały za górami i jeziorami i posiadały łódkę, dzięki której zaznawały wielu przygód żeglarskich i to żeglarstwo bardzo mnie interesowało. Potem zaistniało "Watership Down" (nie wiem, czy to oznacza coś dla ciebie, ale dla mnie stanowiło epicką fantastyczną opowieść, z wyjątkiem bohaterów, które stanowiło stado królików, zmuszone do opuszczenia domu i poszukania nowego). Pamiętam "Hobbita", jako też bardzo szczególnego. Mój tata miał dużo science fiction, ale nie poznawałem tego gatunku za dobrze, jako nastolatek, bo nie potrafiłem go zrozumieć.

P: Co skłoniło cię do napisania pierwszej książki, związania swojej przyszłości z pisaniem?

O: Będąc nastolatkiem, grałem dużo w "Dungeons and Dragons". Chciałem mieć koncepcję na historię w mojej głowie, a następnie posłużyć się nią w grze. Ludzie, z którymi grałem, zawsze robili coś głupiego, bez sensu, więc musiałem co chwilę zmieniać opowieść. To stanowiło świetną zabawę, ale pewnego dnia stwierdziłem, że chcę zobaczyć, co się stanie, jeśli wezmę tę historię i zobaczę, jak to się skończy na własną rękę. Potem zauważyłem, że zacząłem opowieść w niewłaściwym miejscu. Moja historia opowiadała o zespole poszukiwaczy przygód, próbującym pomóc pani, która została porwana z domu. Zadawali pytania - Kim jesteś? Kto cię porwał? Dlaczego oni to robią? Jak udało ci się uciec? Chciałem opowiedzieć tę historię, a więc zacząłem pisać ją jako książkę. Jej ukończenie zajęło mi wiele lat, ale nie prezentowała się bardzo dobrze.

Rozmowa z autorem: Linda Newbery

P: Jak zaczęła się twoja pisarska kariera? Co sprawiło, że zechciałaś pisać?

O: Chciałam pisać od ósmego roku życia i zawsze napisane opowiadania ukrywałam w mojej szafie. Ostatecznie zdecydowałem, że lepiej będzie skończyć książkę i rozpocząć wysyłanie jej do wydawców - wówczas miałam trzydzieści lat. Ta książka nazywała się "Run with the hare" i opowiadała o dziewczynie, która przyłączyła się do kampanii przeciwko okrucieństwu wobec zwierząt w różnych postaciach. 

P: Jak się czujesz, gdy piszesz? Czy to jest bardzo trudne i żmudne uczucie, czy raczej bardziej pozytywne, relaksujące?

O: To nie jest relaks, ale nie jest to uciążliwe - to wyzwanie! Czasami pisanie upływa bardzo łatwo, innym razem nie. Ważne jest niepoddawanie się, nawet wtedy, gdy czujesz, że nie zapowiada się dobrze. Zawsze cieszę się z rewidacji mojej pracy, gdy ukończę pierwszy szkic. 

Rozmowa z autorem: Michael J. Sullivan

P: W jakim momencie swojego życia stwierdziłeś, że pisanie jest tym z czego chcesz się utrzymywać?

O: Pisałem całe swoje życie. Zacząłem, gdy byłem bardzo młody, miałem osiem lub dziesięć lat. Ale nigdy nie sądziłem, że będzie to coś, z czego mogę żyć. Moja ortografia i gramatyka zawsze były słabe, więc spędziłem dziesięć lat rozsyłając do agentów wnioski do rozpatrzenia, które docierały donikąd. W końcu to rzuciłem. Dziesięć lat później, zacząłem pisać jeszcze raz ... i wówczas zrobiłem to tylko pod warunkiem, że nie będę szukał wydawnictwa. Za publikacje moich książek została odpowiedzialna moja żona. 

P: Tworzenie opowieści to najczęściej pasja, która zmienia usposobienie do własnej egzystencji. Jak bardzo pisanie zmieniło twoje życie?

O: Pisanie całkowicie odmieniło moje życie. Przez lata utrzymywaliśmy się z jednego dochodu (mojej żony), podczas gdy ja pisałem książki. Nigdy nie myślałem, że mogę tyle zarabiać, aby mogła zrezygnować z pracy, ale tak się stało cztery lata temu. Teraz żyjemy wolni, żaden z nas nie ma "szefów", przed którymi musi odpowiadać. Możemy robić to, co chcemy, kiedy chcemy. Jest to wolność ostateczna i najlepsza praca na świecie, jaką można mieć. 

Rozmowa z autorem: Jana Oliver

P: Co pomyślałaś, dowiadując się, że piszę do ciebie z Polski? Jak postrzegasz moją ojczyznę?     

O: Jestem zachwycona, że piszesz do mnie z Polski! Zawsze chciałam odwiedzić twój kraj. Może kiedyś będę miała taką możliwość.

P: Podczas powstawania "Łowców Demonów: Córki Łowcy Demonów" w pisaniu książki pomagała Phyllis Christine Cast i Kristin Cast. Nadal macie kontakt?

O: Tak, ja wraz z Phyllis Christine jesteśmy przyjaciółkami i pozostajemy ze sobą w kontakcie. Jej ostatnia książka z serii "Dom Nocy" ukaże się już niebawem.

P: Podobno uwielbiasz legendy, stare książki, mapy i cmentarze. Z jakiego powodu kochasz spędzać czas właśnie wśród nich?

O: Cmentarze fascynują mnie, bo widząc nagrobki (lub mauzolea) zastanawiam się, jakie życie mieli ci ludzie. W jakich chwilach mieli się dobrze? W jakich było im trudno? Jaka jest ich historia? Legendy i stare książki, mapy są bodźcem dla mojej wyobraźni, zapoczątkowują małe historie w mojej głowie. Dlatego kocham je tak bardzo.