"Wilkołak: Krwiożercza bestia" - Steve Feasey

"Krwiożercza bestia" to trzecia z pięciu książek należących do serii "Wilkołak", autorstwa Steve'a Feasey'a.

Steve Feasey - urodził się w Watford, hrabstwa Hertfordshire. Od skromnego otoczenia uciekał w świat książek. Spędził wiele czasu w bibliotekach. Zawsze uważał się za zapalonego wampirnika, Pisać zaczął w późnych latach swojego życia, ale na szczęście udało mu się podpisać kontrakt na swoją pierwszą powieść.

Trey ma dosyć wampirów, demonów i czarodziejów. Chce dołączyć do prawdziwego wilczego stada, a przy okazji poznać jedynego żyjącego członka rodziny. Wuj Frank jednak nie jest zachwycony jego widokiem i najwyraźniej skrywa jakiś mroczny sekret. Chłopak zaczyna podejrzewać, że grozi mu poważne niebezpieczeństwo. Jego przyjazd bardzo się nie podoba pewnemu wilkołakowi o instynkcie zabójcy… 

Czy Trey stanie się równie krwiożerczą bestią?

"Inwazja bazgrołów. Książka do kolorowania" - Zifflin, Kerby Rosanes

Inwazja już się rozpoczęła! Bazgroły podbijają świat. Stwierdzają jednak, że nasza rzeczywistość jest szara i nudna. Teraz wszystko w twoich rękach. Od ciebie zależy jak barwne będzie jestestwo tajemniczych bazgrołów. Miłego kolorowania!

Zifflin - produkuje szczegółowe, skomplikowane książki do kolorowania dla dorosłych. Jego dzieła posiadają własne unikalne konwencje, postacie i scenerie, przeznaczone do kolorowania i ucieczki w piękne i relaksujące chwile.  Jego dzieła powstają z udziałem prawdziwych mistrzów. Ufa iż kolorowanki są przeznaczone tak samo dla dorosłych jak i dla  dzieci.

Kerby Rosanes - filipiński ilustrator, który powołuje do życia swoje bazgrołowe światy, najchętniej posługując się zwykłym czarnym piórem. Niedawno porzucił pracę na etat, aby wreszcie zacząć urzeczywistniać swoje marzenia: rysować jeszcze więcej bazgrołów.

  

"Inwazja bazgrołów" to niezwykły blok rysunkowy dla dzieci, a także dorosłych, którzy nigdy nie zapomnieli, jak kiedyś lubili kolorować obrazki… Niesamowite czarno-białe światy powołane do życia przez grafika Kerby’ego Rosanesa sprawią, że ani starsi, ani nieco młodsi nie będą mogli oderwać się od tej książki. Dzięki wyjątkowej dbałości artysty o szczegóły "Inwazja bazgrołów" to nie tylko kolorowanka, ale przede wszystkim dzieło sztuki, które ty i twoje dziecko będziecie podziwiać godzinami.

"Tajemny ogród:. Rysuj, koloruj, przeżywaj przygody" - Johanna Basford

"Tajemny ogród:. Rysuj, koloruj, przeżywaj przygody" to książka do kolorowania autorstwa Johanny Basford, która w bardzo krótkim czasie stała się światowym bestsellerem.

Johanna Basford - rysowniczka i entuzjastka tuszu oraz ornamentu. Tworzy na papierze skomplikowane, bogate w szczegóły ilustracje inspirowane florą i fauną szkockiej wsi, w której dorastała.

Witaj w czarno-białym świecie tajemnego ogrodu! Znajdziesz tu niezwykłe rośliny i zwierzęta, rysunki do wypełniania kolorem, labirynty do przejścia, ornamenty do ukończenia, a także miejsce na własną twórczość. Będziesz szukać ukrytych kluczy, sów, motyli i biedronek. A to dopiero początek! Nieważne, ile masz lat. Nieważne, kim jesteś - artystą, ogrodnikiem czy poszukiwaczem przygód. Wpadnij do króliczej nory i odkryj magiczną czarno-białą krainę... Książka, którą pokochał cały świat! 

Rozmowa z autorem: Piers Anthony

P: Jak postrzegasz Polskę? Znasz twórczość jakiegoś polskiego pisarza?

O: Jestem ignorantem, jeżeli chodzi o Polskę. Wiem zaledwie, że stanowiła kiedyś część Litwy, że przestała istnieć przez chwilę, a następnie została przywrócona. Nie czytałem żadnego z jej autorów.

P: Pamiętasz co skłoniło cię do napisania pierwszej powieści i starania się o opublikowanie swojego dzieła?   

O: Specjalizowałem się w Kreatywnym Pisaniu na moim wydziale uczelni. Napisałem swoją pierwszą powieść, "The Unstilled World", jako moją pracę koniecową. To nie zostało opublikowane, bo nie stanowiło za dobrego materiału na publikację. 

P: Pierwsza napisana przez ciebie książka, została opublikowana dawno, dawno temu. Pamiętasz uczucia, które towarzyszyły ci podczas jej pierwszych dni w księgarniach? 

O: Moja pierwsza opublikowana powieść to "Chthon", którą starałem się napisać sześć lat. Został opublikowany w 1967 roku. Byłem zachwycony, że mam ją w druku. 

"Wilkołak. Czarny księżyc" - Steve Feasey

Współcześnie udomawia się krwiopijców, a wilkołaki kastruje. Na szczęście niektóre osobniki zachowują swoje zdolności i nadal posługują się atutamii, które podarowała im natura. Poznajcie kontynuacje przygód ostatniego wilkołaka czystej krwi!

Steve Feasey - urodził się w Watford, hrabstwa Hertfordshire. Od skromnego otoczenia uciekał w świat książek. Spędził wiele czasu w bibliotekach. Zawsze uważał się za zapalonego czytelnika, Pisać zaczął w późnych latach swojego życia, ale na szczęście udało mu się podpisać kontrakt na swoją pierwszą powieść. 

W starciu z żądnym krwi władcą wampirów Lucien Charron odniósł poważną ranę i zostało mu kilka tygodni życia. Bez jego opieki Treyowi Laporte grozi coraz większe niebezpieczeństwo. Mimo to, wraz z piękną córką Luciena, chłopak wyrusza do Islandii, odszukać potężny artefakt, którego moc uzdrawiania ma pomóc umierającemu. Jednakże Kula Mynora znajduje się w posiadaniu ich największego wroga, którego w dodatku sprzymierzeńcem jest potężna czarodziejka, dawna ukochana Luciena. 

"Żeglując między światami" - Julia Golding

Rozjuszone fale mórz, huczące działa, abordaże, piraci, korsarze, a wszystko z myślą o młodszych czytelnikach. Burzliwa przygoda na wzburzonym morzu? Musicie ją poznać.

Julia Golding - brytyjska autorka powieści dla dzieci i młodzieży. Zanim rozpoczęła karierę niezależnej pisarki, pracowała w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. Po wyjeździe z Polski zajęła się uczestnictwem w międzynarodowej organizacji humanitarnej, zajmującej się walką z głodem na świecie. Obecnie mieszka w Oxfordzie z mężem i trójką dzieci. Oprócz swojego prawdziwego imienia i nazwiska, publikuje także pod dwoma pseudonimami: Joss Stirling i Ewa Edwards. 

 

Po przeprowadzce do nowego miasta egzystencja Davida Jonesa uległa znacznemu pogorszeniu. Chłopak nie ma przyjaciół, szkolne rozrabiaki uważają go za worek do bicia, a do tego ojciec nie daje znaku życia. Wszystko jednakowoż zmienia się w dniu, gdy w ogrodzie kotwicę zrzuca niezwykła załoga niezwykłego statku. David trafia na pokład przemieszczającej się między światami jednostki i rusza w niezwykłą podróż. 

   

Od teraz będzie musiał poznać trud żeglowania po morzach, a także zostać szpiegiem na wrogim pirackim galeonie. Stawka misji, którą przyjdzie mu wypełnić okaże się bardzo wysoka. Czy chłopcu uda się uniknąć niebezpieczeństw? Czy odkryje tajemnicę złocistej nici połyskującej z głębi oceanu? Czy uda mu się odnaleźć ojca i wrócić do domu?

"Młody samuraj: Droga smoka" - Chris Bradford

"Młody samuraj: Droga smoka" - Chrisa Bradforda przez cały czas trzyma poziom, czego niestety nie można powiedzieć o zwieńczeniu tomu, które zostaje bez wyrazu. Gołym okiem widać, że autor kończył swoje dzieło z zamiarem napisania dalszego ciągu. 

Pisarz wielu publicystyk o branży muzycznej oraz powieści dla młodzieży, zawodowy kompozytor muzyczny, posiadacz czarnego pasa w sztukach walki z dwudziestoletnim doświadczeniem. Chris Bradford napisał  i wydał już piętnaście książek, jednak w naszym kraju nad Wisłą znany jest jedynie z jednej serii - przygodach o młodym samuraju. Ten człowiek o wielu twarzach oraz zainteresowaniach o swojej twórczości mówi tak: Piszę rodzaj książek, które chcę przeczytać - książki wypełnione nieustającymi działaniami, wiarygodnymi postaciami i fabułą. 

Nastały niespokojne czasy. Pogłoski o wojnie pojawiają się i ustępują, aby w końcu wrócić zwiastując najgorsze obawy Japończyków. Wojna nie ominie tego kraju. Każdy samuraj musi się opowiedzieć po którejś ze stron. Przywilej, jakim jest wybór, może ominąć Jacka Fletchera.
  
Jednakże zanim uczniowie Niten Ichi Ryú poznają zgiełk toczonej walki i kakofonię zderzających się mieczy, których każdy cios jest śmiertelny, muszą zmierzyć się z codziennością. Jack, Akiko i Yamato poznają przerażającą prawdę o Smoczym Oku. To jednak nie jest jedyna niespodzianka, która na nich czeka. Młodzi samuraje nie dość, że muszą sprostać oczekiwaniom swoich sensei, to na dodatek oczekuje się od nich, że podołają wyzwaniu jakim jest pogodzenie się ze śmiercią oraz zadaniem jej.

"Młody samuraj. Droga miecza" - Chris Bradford

Chris Bradford w "Młodym Samuraju: Drodze Wojownika" zaprezentował dobrą, pełną akcji przygodę, w  której jednak brakło tajemnicy, a bieg zdarzeń można było z łatwością przewidzieć. W "Drodze miecza", kontynuacji poprzedniej części, autor nadrabia braki i funduje swoim czytelnikom historię o podobnym schemacie, jednak z jeszcze bardziej ekscytującymi potyczkami, groźniejszymi wrogami oraz tajemnicami, które stają się mroczniejsze z każdą chwilą. Tym razem bieg fabuły nie jest tak łatwy do przewidzenia, jak miało to miejsce w ówczesnym tomie.

Chris Bradford zanim został pisarzem na pełny etat, napisał wiele książek o branży muzycznej. Był zawodowym kompozytorem, który współpracował z wieloma muzykami, w tym Dave'em Calhoqoun. Autor ma również za sobą 20 lat doświadczenia w sztukach walki w różnych stylach, m.in. Shotokan Karate, Muay Thai, Aikido i Taijutsu, w którym ma czarny pas. Obecnie trenuje Iaidō i Wadō-ryū karate. Ze wszystkich 8 części "Młodego Samuraja" dotychczas w Polsce pojawiły się 4. Kolejna ma ukazać się niebawem! 

W Japonii zmieniły się nastroje i cudzoziemcy nie są już w niej mile widziani. Jack Fletcher nie tylko jest obcy w kraju, który zamieszkuje, ale również coraz rzadziej widuje Masamoto, jedyną osobę, która jest w stanie obronić go przed prześladowaniami oraz Smoczym Okiem. Jego przyjaciele, często pomocni oraz niezastąpieni, przypominają mu tylko jak samotny i zagubiony jest w rzeczywistości, ukrywając przed nim wiele rzeczy. 

Tymczasem w Niten Ichi Ryú zbliżają się próby do Kręgu Trzech. Pięć wybranych osób, spośród wszystkich uczestników którzy przejdą próby, musi udowodnić swoją niezłomność wobec umysłu, ciała i ducha. Ci, którym udaje się przejść tę walkę, doznają zaszczytu poznania techniki Dwojga Niebios. Jack postanawia podjąć wyzwanie, gdyż wierzy, że jeżeli kiedykolwiek ma pokonać mordercę swojego ojca, ten sposób walki jest mu niezbędny. Droga do sukcesu nie jest jednak łatwa, a wzrastająca niechęć otaczających go ludzi, nawiedzające go nocą senne koszmary oraz tajemniczy ninja, którym najprawdopodobniej jest jeden z otaczających go uczniów, tylko rozpraszają chłopca.

"Majka: Majka i miłosny kogel-mogel" - Susanne Fülscher

Przeciwnicy Meg Cabot, szczególnie ci, którzy nigdy nie zapoznali się z jej twórczością, często mówią, że jej książki chylą się ku skrajności. One jednak mają swoją wartość i często uczą, choć nie zawsze to widać gołym okiem. "Majka: Majka i miłosny kogel-mogel" - Susanne Fülscher też uczy, jednak jej autorka podeszła do teraźniejszych młodych odbiorczyń z większą pobłażliwością i stwierdzeniem, że wszystko w ich małych główkach toczy się wokół miłości i urody.

Wydawca nas nie zawiódł, jeśli chodzi o opis twórczyni książki. Specyfikacja Susanne Fülscher znajduje się na samym tyle tomu. I dobrze, bo naprawdę trudno było znaleźć o niej cokolwiek. Urodziła się w Hamburgu. Studiowała język niemiecki i języki romańskie, a także pedagogikę. Przez pewien czas zajmowała się dziennikarstwem, potem była scenarzystką. Dziś mieszka w Berlinie i pisze książki dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Napisała trzydzieści pięć powieści, z czego wiele zostało wydanych oraz przetłumaczonych na kilka języków. 

Majka ma niezły dylemat. Justyna, jej najlepsza przyjaciółka, straciła głowę dla jakiegoś chłopaka. Brat zachowuje się dziwniej, niż zazwyczaj. Znowu jej młodsza siostra, Lena, zachowuje się jeszcze dziwniej. Czy świat stanął całkowicie na głowie? A jeżeli tak, to kogo ratować? Przyjaciółkę, czy brata oraz siostrę?

"Xanth: Zamek Roogna" - Piers Anthony

Wznowienie serii "Xanth" - Piersa Anthony'ego przez Naszą Księgarnie okazało się trafionym pomysłem. Każdy kolejny tom w bardzo szybkim czasie staje się bestsellerem. "Zamek Roogna", z wszystkich trzech części dotychczas wydanych, jest jednak tą najsłabszą. 

  

Piers Anthony to amerykański pisarz science fiction i fantasy. Mimo wielu wydanych powieści nie jest zbytnio znany w Polsce. Wielu kojarzy go jedynie z serią "Xanth", której ogrom liczy trzydzieści trzy części, jednak w rzeczywistości pisarz stworzył też inne książki. Do jego twórczości zaliczają się m. in. cykle: "Krąg Walki", "Adept", "Aton", "Jason Striker", "Cluster", "Mode", "Geodyssey", "Pornucopia", "ChroMagic". Niestety, z wszystkich dzieł autora tylko "Krą Walki" został przetłumaczony w całości, a cykl "Adept" migdy nie doczekał się tego zaszczytu. 

Syn Binka, Dor, ma w przyszłości objąć władzę nad Xanthem. Chłopak jednak niewiele wie o świecie, którym ma rządzić, a co najważniejsze, o słusznych decyzjach, jakie każdy władca musi podejmować. Jego niewiedza jest spowodowana tym, że nigdy sam nie wybrał się na dłuższą wyprawę. Król Trent uważa, że chłopcu przyda się doświadczenie. Wyznacza mu misję. 

Zadaniem Dora będzie zdobycie eliksiru, który ożywia zombie. Mikstura potrzebna jest Millie, która kiedyś była duchem w zamku, a za sprawą ojca chłopca stała się prawdziwą osobą. Dzięki niej dziewczyna ma ożywić swojego przyjaciela, a przynajmniej Dor uważa, że tak postąpi, kiedy on dokona wyznaczonego celu. 

Aby zdobyć eliksir młodzieniec musi odnaleźć Mistrza Zombie. Odszukanie go jest trudne, gdyż jego czasy już dawno przeminęły. Dor podczas swojej podróży przeniesie się w przeszłość  Xanthu o osiemset lat. Pomoże mu w tym gobelin oraz wiedza czarodzieja Humfreya.

"Ludwik Jerzy Kern dzieciom" - Ludwik Jerzy Kern

Ludwik Jerzy Kern nie pisał tak rytmicznie jak Julian Tuwim czy Jan Brzechwa, dlatego nad jego dziełami trzeba często się zastanowić. Z tego też powodu nie do każdego są one kierowane i krąg odbiorców jego twórczości jest pewnie mniejszy, niż dwóch wcześniej wspomnianych twórców. 

Ludwik Jerzy Kern to polski poeta, satyryk, dziennikarz, tłumacz literatury pięknej, autor tekstów piosenek. Twórca popularnych utworów dla dzieci, m.in. "Ferdynand Wspaniały" czy "Proszę słonia", na podstawie których zrealizowano znane dobranocki. Pod koniec życia publikował okazjonalnie w miesięczniku "Kraków". Zmarł w dwa tysiące dziesiątym roku, po długiej i ciężkiej chorobie.

Oto jedyny w swoim rodzaju zbiór wierszy i wierszyków Ludwika Jerzego Kerna, które napisał dla dzieci. Dowiedz się co w swoim wyglądzie zmieniłby osioł. Na co narzeka sowa, że aż boli głowa. Przeczytaj o kawalerze, który tydzień cały się ubiera. I o piratach, którzy na trzepaku, przed blokiem łypali na siebie jednym okiem. Daj się wchłonąć tym przygodom. 

"Strażnicy Nirgali. Łowcy aniołów" - Agnieszka Wojdowicz

Oto polski odpowiednik dla serii "Dary Anioła", "Piekielne maszyny" - Cassandry Clare i "Upadli" - Lauren Kate. Dla fanów jednej z tych książek, "Strażnicy Nirgali. Łowcy aniołów" - Agnieszki Wojdowicz mogą nawet okazać się pozycją obowiązkową. 

Twórczość Agnieszki Wojdowicz nie jest znana wielu osobom, o czym mogą na przykład świadczyć trudności w znalezieniu o niej jakichkolwiek informacji w sieci. Aby choć trochę poznać tę autorkę, dowiedzieć się czym zajmuje się na co dzień, musiałam sięgnąć do wywiadu, którego udzieliła dla jednej ze stron Internetowych. Otóż, okazuje się, że twórczyni jest nauczycielką języka polskiego w warszawskim liceum ogólnokształcącym. Jak sama mówi o sobie, jest człowiekiem zwyczajnym, jednocześnie będąc właścicielką nadzwyczajnej kotki. 

Mieszkańcy Nirgali wciąż jeszcze chełpią się zwycięstwem nad zakonem Hauruki. Duma i radość z chwały nie przyniosą im jednak bezpieczeństwa i azylu. Ochronne formuły archanioła Suriela zaczynają słabnąć, przez co miastu grozi ponowne niebezpieczeństwo.    

W świecie aniołów panuje rozproszenie i brak czujności, a wróg nie zamierza tego nie wykorzystywać. Lud Gornów przygotowuje się do wypowiedzenia wojny. Mnisi znowu zbierają siły do walki. A Bree i mała Alix trafiają w niewolę łowców aniołów. To będzie trudny czas, dla wszystkich oraz najwyższa próba zaufania oraz prawdziwej przyjaźni.

"Podwodny Świat: Mroczny dar" - Kat Falls

Przyglądając się okładce recenzowanej przeze mnie powieści odnoszę wrażenie, że jest to książka o syrenie i śmiertelniku. Typowy paranormalny romans. Jeżeli ktoś jeszcze dostrzega podobieństwo do "Małej syrenki" - bajki stworzonej ponad 20 lat temu przez wytwórnię Disney'a - niech zaniecha tej myśli. W "Mrocznym darze" to on, nie ona, jest głównym bohaterem. Żadne z nich nie jest w połowie rybą. A głębia, w której odbywają się ich przygody, to mroczny, niebezpieczny świat.
  

Kat Falls to początkująca pisarka, która wydała dopiero dwie powieści. Każda z nich to pozycja przygodowa z odrobiną science fiction i romansu. W Polsce dotychczas ukazała się jedna seria: "Podwodny Świat" wydana przez Naszą Księgarnię. 

 Na skutek ocieplenia klimatu podniosły się poziomy wód. Wiele niegdyś zamieszkanego przez ludzi lądu znajduje się teraz pod wodą. Mieszkańcy Ziemi żyją  w wiecznym tłoku i ubóstwie. Przestrzeń stała się odznaką statusu społecznego. Ci, którzy pragną czegoś więcej aniżeli może dać im rząd, przenoszą się pod wodę. Jednak i tam życie nie jest proste, szczególnie teraz kiedy władzę powoli burzą banici. 

Rodzice piętnastoletniego Tay'a byli pierwszymi z niewielu, którzy zdecydowali się zamieszkać pod powierzchnią oceanu. Sam Tay jest pierwszym dzieckiem, które przyszło tam na świat. Chłopak nie zamieniłby swojego życia na żadne inne. Mimo, że w podwodnej koloni nie ma przyjaciół w swoim wieku uważa się za szczęśliwą osobę.  

Innego zdania jest Gemma, która nie potrafiąc pływać opuszcza ląd, aby znaleźć swojego starszego brata. Po pewnym czasie dziewczynie udaje się odnaleźć jego łódź podwodną. Opuszczoną, całą we krwi. Zrządzenie losu powoduje, że w tej samej chwili na wrak natyka się Tay. Spotkanie tej dwójki, z zupełnie obcych sobie światów jest początkiem wielkiej przygody oraz przyjaźni.

"Xanth: Zaklęcie dla Cameleon" - Piers Anthony

Powieść "Xanth: Zaklęcie dla Cameleon" - amerykańskiego pisarza Piersa Anthony'ego - to pierwszy tom ze świata Xanth. Obecna liczba całej serii przekracza liczbę 30-tu książek! Musicie przyznać, że to sporej wielkości zbiór. Mnie jednak nie ogrom całego świata Xanth zachęcił do jego zgłębienia, o liczbie wszystkich tomów dowiedziałam się dopiero potem, ale fakt, że jest to powieść, której pierwsze wydanie pochodzi jeszcze sprzed moich narodzin. 

Piers Anthony zaczął lubić książki fantastyczne w najmniej korzystnym dla tego gatunku czasie. Koniec lat czterdziestych i początek pięćdziesiątych ubiegłego wieku były okresem, kiedy ludzie zajmowali się bardziej przyziemnymi sprawami, niż zagłębianie się w świat nierzeczywistych mitów i legend. Pisarz był jednym z niewielu, którzy interesowali się wtedy, bardzo zbliżonymi do siebie: science fiction i fantasy. Zainteresowanie szybko przemieniło się w pasję. I kiedy pojawił się zarys fabuły na pierwsze jego dzieło osadzone w fikcyjnym świecie oraz osoby, które były zainteresowane współpracą, autorowi trudno było nie spróbować. Tak więc, po szeregu prób i błędów oraz licznych korektach, w 1977 roku na półki księgarni trafił pierwszy tom świata Xanth: "Zaklęcie dla Cameleon". Powieść zdobyła szybki sukces, a Piers Anthony odcisnął swoje piętno wśród coraz większej liczby czytającej młodzieży. Kolejnym dwóm tomom krytycy nie dawali wielkich szans, jednak już dojść liczni fani docenili trud twórcy i sprzedaż znowu wzrosła. Napędzany sukcesem pisarz, z planowanej trylogii zrobił serię i kontynuuje ją do dziś, a jego twórczość nadal cieszy się wielkim sukcesem.    

"Xanth: Zaklęcie dla Cameleon" w Polsce pojawiło się po raz pierwszy w 1991 roku, nakładem wydawnictwa Rebis. Teraz pałeczkę przejęła Nasza Księgarnia, która wznowiła wydanie trzech pierwszych tomów i przełożyła je na nowo. Czy po ponad dwudziestu latach "Zaklęcie dla Cameleon" dalej będzie powiewem świeżości i oryginalność dla fantastyki? 

Magiczna kraina Xanth rządzi się różnymi prawami, jedno z nich mówi o tym, że każdy ludzki mieszkaniec musi posiadać jakichś talent związany z magią. Ci, którzy go nie posiadają, zostają skazani na banicję, poza tarczę chroniącą Xanth. 

Bink nie posiada talentu. Nigdy go nie miał. Przychodzi czas, kiedy będzie musiał stanąć przed mieszkańcami swojej wioski i któryś przedstawić. Jeżeli tego nie zrobi, opuści Xanth. Zdeterminowany i pełny nadziei nie zamierza się poddawać. Wyrusza w podróż, na dwa tygodnie pozostawiając wszystko co zna za sobą. Jejo celem jest zamek Dobrego Czarodzieja, który za rok służby, odpowiada na pytania swoich gości.

"Jezioro Samotnia" - Linda Newbery

Nie często można natknąć się na książkę dziecięco-młodzieżową, która potrafi zaprzeć dech w piersiach dorosłemu czytelnikowi. Rzadko również można natknąć się na autora, który podczas całej lektury umiejętnie trzyma odbiorcę w napięciu, jednak nie potrafi już pamiętliwie jej zakończyć. To jednak zdanie dojrzałej osoby, a "Jezioro Samotnia" - Lindy Newbery jest głównie lekturą dla młodszych nabywców i ich oczekiwania pewnie spełni.  

Linda Newbery to uznawana przez wielu, brytyjska pisarka, która tworzy książki dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Jej powieści zdobyły wiele prestiżowych nagród. Twórczyni jednotomowego "Jeziora Samotnia" splotła przygodę z odrobiną kryminału dla młodszych. 

Beta, podczas swojego dwunastoletniego życia, mieszkała w różnych miejscach. Z nieznanych dziewczynce przyczyn, jej matka nigdy nie potrafiła osiedlić się w jednym miejscu. Teraz, wbrew woli Bety, przeprowadzają się na wieś, do wielkiej posiadłości o nazwie: Jezioro Samotnia. 

Nastolatka, wprost, nie może doczekać się spotkania z właścicielem domostwa lordem Rupertem oraz jego córką. Niestety, ale na miejscu okazuje się, że domem rozporządza obecnie Finnigan - podejrzany, trzymający się na uboczu staruszek. Mężczyzna cały czas zapewnia domowników, że prawowici właściciele niebawem wrócą, jednak z biegiem dni wszystko wskazuje na to, że dozorca kłamie i próbuje ukryć przed wszystkimi prawdę. 

Beta powoli odkrywa tajemnicę Jeziora Samotnia oraz jego właściciela. Dziewczynka jest zaszokowana, kiedy dowiaduje się z jakiego, naprawdę, powodu przybyła tu wraz z matką.

"Wampiraci: Wojna nieśmiertelnych" - Justin Somper

Rozpoczynając czytanie "Wampiratów: Wojny nieśmiertelnych" czułam się jakbym wróciła do domu po bardzo męczącej podróży. Czekałam na tę książkę od zakończenia lektury poprzedniej części, czyli prawie rok. Przy rozpoczynaniu czytania czułam niesamowite podniecenie, napięcie w trakcie... a teraz czuję smutek, gdyż uświadomiłam sobie, że to koniec powieści o wampiratach, a jeżeli autor zdecyduje się napisać jeszcze cokolwiek z ich świata, to i tak trzeba będzie na to zaczekać kilka lat. 

Wampiraci pojawili się w moim życiu około dwa i pół roku temu. Pamiętam, że rozpoczynając pierwszy tom miałam wrażenie, że źle osądziłam powieść i będzie to prosta bajeczka dla małych dzieci, kontynuując lekturę doszłam do wniosku, że autor naczytał się "Zmierzchu" i teraz próbuje go naśladować, jakże się wtedy pomyliłam. Na szczęście zbyt wcześnie nie odłożyłam "Demonów oceanu" na półkę i zdążyłam zakochać się w tej cudownej historii. Jej bohaterowie towarzyszyli mi przez kolejne trzy tomy i dalej, kiedy często do nich wracałam oczekując dalszego ciągu fabuły. Powieść pojawiła się w bardzo korzystnym dla mnie momencie, bo właśnie wtedy potrzebowałam takiego zastrzyku. Dalej go potrzebuję, ale niestety muszę znaleźć pocieszenie w innych pozycjach i choć Justin Somper odrobinkę mnie zawiódł, nie mam serca aby nie postrzegać tej książki inaczej niż wybitnie cudowną.  

Wojna z Sidoriem, Lady Lolą Lockwood i ich sprzymierzeńcami trwa, pochłaniając setki ofiar. Obsydian Darke wiedząc, że sam nie wygra wojny z samozwańczym królem wampiratów, postanawia połączyć się z Federacją Piracką. Sojusz, zawarty podczas tej wojny, może będzie dla piratów i nokturnów przymierzem na długie lata. Darke jednak, łącząc się z śmiertelnikami, traci jednocześnie uznanie, również potężnego sprzymierzeńca. Kapitan Nokturnu już dawno temu naruszył pakt Czterech Kardynałów. Jak ci teraz zareagują na ten śmiały ruch?

Ta walka daję się również we znaki Grace, Lorcanowi i Connorowi. Dziewczyna zajęta pomaganiem w Sanktuarium coraz rzadziej widuje zajętego walką chłopaka i brata. Przepaść między nią i Connorem zaczyna się powiększać. To samo dotyczy jej stosunków z Mistrzem oraz Obsydianem. Jej brat również nie może otworzyć się przed swoimi towarzyszami broni, którzy nadal nie wiedzą, że jest dampirem. Głód chłopaka staje się coraz silniejszy, a metody Mash Zu Kamala nie spełniają swojego zadania.

Lady Lola, mimo zaawansowanej ciąży, nie zapomina o walce. Jako przywódczyni swoich oddziałów, pierwsza staje do bitew. Kobieta jednak pozostaje na tyle ostrożna aby nie dać się unicestwić, zanim jej dzieci nie przyjdą na świat. Jeżeli Sojuszowi nie uda się zniszczyć wampiratki, Imperium Nocy Sidoria będzie miało swoich dziedziców. Nadzieją, a jednocześnie lękiem, jest przepowiednia, wygłoszona przez guru nokturnów aż pięćset lat temu. Mówi ona, że jedno z bliźniąt Siewcy Wojny zginie i tym samym jednocześnie skończy wojnę nieśmiertelnych. Nie wiadomo jednak, o których dziedziców Sidoria chodzi. O tych wydanych na świat przez Lolę, czy Sally?

"Wilkołak: Dlaczego ja?" - Steve Feasey

Wampiry, dampiry, wilkołaki, łaki, demony, gnomy, te pół-ludzkie i czystej krwi. Ostatnimi czasy coraz częściej stwory z wszelakiego piekła są zapraszane przez autorów książek do świata ludzi. Romanse wampirów, wilkołaków i ludzi dominują na półkach księgarni. Moda na te ckliwe historyjki trwa dalej, a wraz z jej egzystencją coraz trudniej jest rozpoznać dobrą książkę, która jednocześnie opowiadałaby o najpopularniejszych istotach współczesnej fantastyki młodzieżowej a przy tym wyróżniałaby się spośród reszty. 

Przeliczyłam się czytając: "Sagę Zmierzch", "Pamiętniki Wampirów", "Dary Anioła", "Inne Anioły". Dziwicie się jeszcze, że kiedy widziałam pozycje "Wilkołaka" od razu przechodziły mi na nią jakiekolwiek chęci? No, niestety ale kiedy z uporem czyta się kolejne części "Zmierzchu" i jemu podobnych pozycji, momentalnie czuje się niechęć do kolejnych. A jednak, kiedy pojawiła się okazja na przeczytanie: "Wilkołak: Dlaczego ja?", postanowiłam dać jego twórcy szansę. No i... stało się, Steve Feasey, choć daleki do całkowitego zauroczenia,  zadowolił moje oczekiwania swoją debiutancką powieścią.

Życie trzynastoletniego Treya trzy lata temu runęło jak domek z papierowych kart. Jedyna osoba, która go kochała, dawała mu opiekę i dach nad głową, jego babcia, zmarła. Chłopiec od tamtego czasu stał się wychowankiem domu dziecka Apple Grove, gdzie trzymał się raczej na uboczu i zachowywał tak jak jego rówieśnicy. Jednak niezależnie od tego jak zwykły byłby Trey, zawsze był ktoś kto wiedział już przed nim kim chłopak jest i go obserwował. Tak więc, kiedy pewnego dnia do sierocińca przebywa tajemniczy mężczyzna, rzekomy wujek wychowanka, życie trzynastolatka znowu zostaje przewrócone do góry nogami, gdyż dowiaduje się kim jest i z czym przyjdzie mu walczyć.

"Młody Samuraj: Droga Wojownika" - Chris Bradford

Wydanie "Młodego Samuraja" Chrisa Bradforda przypomina serię Justina Sompera zatytułowaną "Wampiraci", tego samego wydawnictwa. Jednak twórczość obu pisarzy jest różna, jak dzień i noc. Chris Bradford na pierwszy plan swojej książki przeznaczył szybką i rwącą akcję, znowu Justin Somper nastawiał się na tajemnicę, czego w "Drodze Wojownika" wyraźnie brakuje. 

Jest rok 1611 Portugalczycy i Anglia po dwudziestu latach konfliktu nadal żywią do siebie niechęć. 

Jack Fletcher wraz ze swym ukochany ojcem i załogą statku Alexandrii, na którym obaj pracują, ma za zadanie dostać się z Anglii do Japonii. Podczas dwuletniej podróży chłopiec jest świadkiem wielu niebezpieczeństw. Ucieczka przed Portugalskimi statkami wojennymi pilnującymi Cieśniny Magellana, ataki piratów, sztormy na otwartym morzu to nic w porównaniu z Japońskimi piratami, z którymi załoga już nie dała sobie rady. Jack jako jedyny ocalały zostaje przygarnięty przez Masamoto Takeshiego. Samoraj oczekuje od chłopca, że ten przyswoi sobie japońskie zwyczaje, język oraz zostanie dumą jego rodziny jako samuraj. Nie mający żadnego wyboru Jack musi przystać na oczekiwania swojego nowego ojca, jednak tym samym nie może zapomnieć o prawdziwym, który oddał życie ratując jego.Uratowanie życia Jacka nie było jedynym celem mężczyzny. Ojciec chłopca pozostawił mu swoje mapy i notatki, które nagromadził podczas podróży. Dzięki nim chłopiec będzie mógł wrócić do domu, jednak zanim do tego dojdzie czeka na niego długa, ciężka, najeżona niebezpieczeństwami droga samuraja i starcie z swoim największym wrogiem, który pozbawił go ojca. 

"Siedem Królestw: Iskra" - Kristin Cashore

"Iskra", czyli kontynuacja serii "Siedem Królestw" Kristin Cashore, to już nie to samo co pierwsza część cyklu. Czytając książkę można nawet odnieś wrażenie, że to zupełnie inna seria, gdyby nie powiązanie z jedną z postaci z pierwszej części. Niestety, ale przedstawiona przeszłość bohatera, który cały czas był na drugim planie, to nieco za mało, aby odczuć pokrewieństwo obu tomów. Zmianę otoczenia na zupełnie inny świat, nie można nazwać całkowitą kontynuacją serii, co oczywiście nie oznacza, że pomysł jest nie oryginalny.

W zasadzie to miałam małe obawy co do książki, kiedy przeczytałam jej opis z tyłu okładki. "Wybrańcy" byli ciekawą pozycją, ale nie dość zaspakajającą wyobraźnię. Po "Iskrze" spodziewałam się zupełnie czegoś innego, niż zaplanowała to sobie autorka powieści. Spodziewałam się kontynuacji fabuły, czekała na mnie nie lada niespodzianka. Drugi tom serii jest zupełnie czymś innym, niemalże obcym, nawet dla osoby, która miała styczność z pierwszym tomem.  

Ojciec Iskry zapisał się na kartkach historii Dolin, jako jeden z największych tyranów, i doradców króla. Mężczyzna nie miał żadnych skrupułów, ani zahamowań jeżeli chodziło o krzywdzenie innych. Zawsze dostawał to czego chciał, po dobroci lub siłą. Jego odmienność, która dawała mu niesamowitą moc i przewagę nad swoimi ofiarami jedynie zwiększała jego nienawiść. Wszystkie dzieci, jakie począł doradca króla ginęły z jego ręki, zanim jeszcze się urodziły. Wszystkie, oprócz Iskry. Dziewczyna może zawdzięczała możliwość życia losowi, albo szczęśliwemu trafowi, gdyż jej ojciec zapomniał zabić jej matkę z powodu zwykłego niedbalstwa. To wszystko jednak nie znaczyło łatwego życia. Zabrana od matki Iskra była zobowiązana żyć w odosobnieniu. Jej ojciec odwiedzał ją jedynie kilka razy w roku, aby zobaczyć jak idą jej poczynania w nauce, rozwoju mocy. Może i to było zbawieniem dla dziecka, bo złość Cansrela nie miała na nie wpływu, przynajmniej tak bardzo, jak ten by pragnął. Teraz po latach, kiedy Iskra jest prawie dorosłą kobietą próbuje żyć inaczej, niż żył jej ojciec. Mężczyzna nie ma już wpływu na swoją córkę, bo nie żyje, jednak niepewne czasy Dolin powodują, że inni zaczynają naciskać na potworzycę, aby torturowała więźniów i wydobywała z nich potrzebne informacje. Iskra stara się nie łamać swoich zasad, jednak w momencie, kiedy chodzi o sprawy całego królestwa ma wrażenie, że nie ma innej drogi, jak ulec przyjaciołom i królowi. Tak jakby życie dotychczas nie było dla niej okrutne.

"Wampiraci: Imperium nocy" - Justin Somper

Mimo faktu, że to już piąty tom serii "Wampiraci" wydany w Polsce, nie można uznać książki za popularną. Niestety, ale seria nadal nie otrzymuje braw na jakie zasługuje. Wiele osób po prostu czyta jedynie początek "Demonów oceanu", który nie zapowiada się rewelacyjnie. Po niezbyt zachwycającym starcie większość czytelników odkłada tom, nie szturmując jego stron dalej. Inni znowu szukają ciekawszych serii, omijając tą, która jak najbardziej zasługuje na całkowitą uwagę wielbicieli dobrych wrażeń. 

Pisząc tę recenzję jestem świeżo po zakończeniu lektury i w skrócie mam do powiedzenia tylko jedno: Justin Somper nie zawodzi, bo jak mogłoby być inaczej? Poprzednie części serii zostały pochłonięte przeze mnie, jedna książka, po drugiej. Na ten tom musiałam czekać długie miesiące, może więc dlatego wzbudził on we mnie takie wrażenia? Nie będę was okłamywać. Po zakończeniu powieści "Wampiraci: Imperium nocy" zapłakałam szczerymi, gorzkimi łzami. Nawet teraz napływają mi one pod powieki. Wszystko to z powodu tego, że piąty tom (najprawdopodobniej przedostatni) jest tak niesamowicie wzruszający. Dotychczas łzy nad zakończoną książką wzbudziła u mnie tylko ostatnia cześć sławionego "Harry'ego Pottera". "Wampiraci: Imperium nocy", nie są ostatnim tomem, a jednak żałuję i to bardzo, że książka była taka krótka.

Grace i Connor znają już przykrą prawdę o swoim ojcu, to jednak nie jest największy problem bliźniąt. Żądza krwi, która powoli zaczyna władać ich ciałami zdaje się zwyciężać. Głóg jest tak potężny, że momentami, aż trudny go opanowania. Tymczasem Sidorio i Lady Lola postanawiają wcielić swój plan w życie. Dwójka najokrutniejszych wampiratów pływających po oceanach, postanawia stworzyć Imperium nocy. Grace i Connor zostają zaproszeni przez Sidoria na jego i małżonki statki. Mężczyzna chce, aby bliźnięta, które w przyszłości mogą stać się bardzo potężnymi zwierzchnikami poznały drugi świat, świat prawdziwych wampirów. Ku zdziwieniu wszystkich dziewczyna i chłopak muszą przyjąć zaproszenia, ale  tylko po to, aby szpiegować poczynania wroga. Nikt jednak nie jest w stanie powiedzieć, jaki wpływ będzie miała obecność wampiratów na tę dwójkę. Rodzeństwo boi się środowiska w jakim musi przebywać, jednak u Grace większy strach budzi Obsydian Darke. Najnowszy członek załogi Sidoria, jest zimny i z samej postawy okrutniejszy od samego przywódcy buntowników. Znowu kapitan Nokturna nie wraca na statek. Darcy i Lorcan karmieni zapewnieniami Mash Zu, że niebawem ich drogi przywódca powróci, przestają mu wierzyć. Dwójka przyjaciół Grace postanawia zacząć działać na własną rękę w obawie, że Mistrz ich zbywa bojąc się powiedzieć prawdę.